Showing posts with label Bahasa Jawa. Show all posts
Showing posts with label Bahasa Jawa. Show all posts

Thursday, September 1, 2016

PARIBAHASA BAGI PARA PEJABAT

“Yuyu Rumpung Mbarong Ronge”
Tumrap para Koruptor

            Ing zaman modhern menika kathah tiyang ingkang kawastan “Yuyu Rumpung Mbarong Ronge” ingkang ateges tiyang ingkanggadhah dalem marong-rong utawi sugih nanging sejatinipun mlarat. Ingkang dimaksudaken mlarat inggih menika babagan ati utawi iman dhumateng Gusti Allah. Saumpami didheleng saking njawi, tiyang kasebut sugih gadhah bandha ingkang kathah, gadhah dalem ingkang sae, lemah utawi sawah, nanging sakjane tiyang menika sejatinipun mlarat babagan imanipun dhumateng Gusti Allah.
            Paribasan menika gegayutanipun kalihan para koruptor inggih menika sanadyan para koruptor menika nggadhahi arta, bandha, lan rumangsa dados panguasa, nanging sedaya wau kajupuk kanthi cara kang kirang sae amargi mendhet barang kang sanes hakipun piyambak utawi saget kasebut nyolong tingkat dewa. Le mendhetpun kathah tur mendhetipun hak tiang sanes niku sebutan koruptor. Para koruptor gadhah ati ingkang ciyut lan mlarat, tegel marang tiyang marang tiyang sanes, saha mlarat imanipun sahingga tiyang menika wantun mendhet kang sanes hakipun, boten wedi marang siksaan Gusti Allah ing alam akhirat.
            Tuladhanipun wonten ing negara Indonesia ingkang kita lenggahi menika. Indonesia gadhah ±200 yuta penduduk, 11,25% penduduk Indonesia inggih menika warga kang kirang mampu lan mbetahaken bantuan saking negara. Nanging boten dikira-kira, arta ingkang badhe kagem bantu rakyat kang kirang mampu justru malah di korupsi kalih pejabat-pejabat ingkang boten sumbud kalih jabatanipun. Pejabat ingkangmekaten ingkang kasebut “Yuyu Rumpung Marong Ronge”, gadhah bandha kathah nanging saking korupsi lan mlaratimanipun amargi kirang ngelmu dhumateng Gusti Allah.
            Pramila kita nyawang tiang menika mboten saking njawi utawi saking papan, sandhang, utawa dhaharanippun wonten restoran pundi nanging kita dheleng saking atinipun. Pripun caranipun dheleng atinipun tiang? Caranipun yaiku dheleng saking imanipun tiyang menika, akhlaqipun tiyang menika. Tiang kasebut loma nopo boten lan bandha nika kajupuk kanthi sae napa mboten.

            Mugi-mugi para koruptor kedah sadar bilih korupsi menika boten sae kagem tiyang sanes saha piyambakipun. Tiyang sanes rugi amargi boten angsal bantuan saking negata menika, koruptor rugi amargi kenging kasus korupsi saha angsal dosa kang badhe nyeret para koruptor mlebet neraka.

Monday, August 29, 2016

PRANATA ADICARA (MC MENARIK)

PRANATA ADICARA (MC MENARIK)
Karipta dening : Nurhafizh Muslim Aziz
Assalamu’alaikum Wr. Wb
            Wonten ngarsa para pini sepuh ingkang satuhu mulya ing budi, panjenenganipun bapak miwah ibu kepala desa ingkang pantes sinudarsana, bapak kepala sekolah ingkang kinabekten, bapak/ibu guru, karyawan ingkang kinurmatan. Para siswa kelas X, XI, saha XII ingkang kula tresnani.
            Mugi karaharjan kawilujenngan tansah kajiwa kasarira wonten ngarsa panjenengan sedaya saha kula sakmenika ngantos saklami-laminipun. Kepareng langkung rumiyin kula nyuwun agunging pangaksama awit kula sampun kumawantun cumantaka matur ngadeg wonten ngarsa panjengengan sedaya saha nggempil kamardikan panjenengan ingkang nembe lenggah sekeca wawan pangandikan. Kula kapiji minangka pamedhar sabda ndherekaken lampahing adicara ing wekdal menika.
            Saklajengipun kepareng kula ngaturaken menggah rantamaning adicara ingkang sampun rinonce :
           1.      Purwaka
           2.      Atur pambagyaharja
           3.      Atur pangandikan saking wakil siswa kelas X
           4.      Atur pangandikan saking wakil siswa kelas XII
           5.      Atur pangandikan saking kepala sekolah
           6.      Sumene
           7.      Wasana
Mekaten menggah reroncening adicara ingkang badhe kelampahan, salajengipun kasekecakaken lenggah dumugi paripurnaning adicara.
Sumangga ngengeti kawontenaken wekdal kula panjenengan sami purwakani adicara menika kanthi ndonga sesarengan, kawula nderekaken……..
Matur nuwun, mugi kanthi donga menika adicara saget lumampah kanthi wilujeng nir ing sambikala saking purwa, madya, lan wasana.
Adicara ingkang kaping kalih inggih menika pambagyaharja ingkang badhe kasarira ketua panitia Bapak Ali S. Pd. Dhumatheng Bapak Ali S. Pd kula sumanggakaken.
…………………………………………………………………………………………………………....................
Kula aturaken matur nuwun dhumatheng panjenenganipun Bapak Ali S. Pd. ingkang sampun kersa ngaturaken pangandikan wonten adicara menika.
Adicara ingkang kaping tiga inggih menika atur pangandikan saking wakil siswa kelas X ingkang badhe kasarira Ahmad Farid Fachrudin. Dhumatheng Ahmad Farid Fachrudin kula sumanggakaken.
…………………………………………………………………………………………………………....................
Kula aturaken matur nuwun dhumatheng panjenenganipun Ahmad Farid Fachrudin ingkang sampun kersa ngaturaken pangandikan.
Adicara saklajengipun inggih menika Atur pangandikan saking wakil siswa kelas XII ingkang badhe kasarira Rinto Prasaja. Dhumatheng Rinto Prasaja kula sumanggakaken.
…………………………………………………………………………………………………………....................
Kula aturaken matur nuwun dhumatheng panjenenganipun Rinto Prasaja ingkang sampun kersa ngaturaken pangandikan.
Adicara ingkang kaping gangsal inggih menika Atur pangandikan saking kepala sekolah ingkang badhe kasarira Bapak Kepala Sekolah inggih menika Bapak Jamilun, S.Pd.M.Pd.I. Dhumatheng Bapak Jamilun, S.Pd.M.Pd.I. kula sumanggakaken.
…………………………………………………………………………………………………………....................
Kula aturaken matur nuwun dhumatheng panjenenganipun Rinto Prasaja ingkang sampun kersa ngaturaken pangandikan.

Adicara ingkang kaping enem inggih menika sumene. Gegandhengan rencang-rencang sampun ngaturaken pasugatan arupi unjukan saha dhaharan, saestu kita dhahar kanthi waosan do’a.
Adicara ingkang pungkasan inggih menika panutup. Nanging sakderengipun adicaramenika kita tutup, kula ngaturaken maturnuwun dhumateng para renggah sedaya ingkang sampun makempal wonten adicara menika. Kaping kalih kula nyuwun agunging pangaksama mbok bilih minangka kula dados pamedhar sabda kula kathah kalepatan. Mangga adicara menika kita pungkasi kanthi waosan hamdalah.


Wassalam’alaikum Wr. Wb.

DIOYAK ULA VERSI 2


Dikejar Ular (DIOYAK ULA VERSI 2)
Gambar bersumber dari internet
Versi  :  2

Nalika malem Jum’at Kliwon Aku janji karo Arman arep ngampiri ngaji neng omahe Pak Kyai Mujid. Jam wis nunjukake neng angka pitu. Aku gek ndang-ndang persiapan ngaji lan ngampiri Arman neng ngomahe. Sakwise tekan ngomahe Arman, aku banjur ndodog lawang  “Thok-thok-thok assalamu’alaikum, Man...Man...”. Arman banjur njawab “wa’alaikum salam, eh Jo wis tekan kene to, yo wis gek menyang yo!”.
Aku sido menyang karo Arman. Men cepet tekan, aku karo Arman lewat kebonne Pak Tomo. Neng kebone Pak Tomo kuwi suasanane peteng ndedet ora ono lampu ming ono padange rembulan.
Sakwise tekan neng papan ngaji aku lan Arman banjur lungguh diterusake nderes. Aku lan Arman oleh bagian ngaji paling akhir. Pertengahan ngaji Arman dipethuk keluargane lan dikon pamit amarga simbahne lara mendadak. Aku terus mbatin “aku mengko le bali karo sapa ya....? Mosok bali dewe, wedi aku”.
Jam wis nuduhake ning ongko songo. Neng papan ngaji ming gari aku lan pak kyai. Aku kepeksa bali dewe, ora ana sing ngancani. Tekan kebone Pak Tomo rasane ana sing ngetutke aku, kresak-kresek unine. Aku banjur ndelok mburi, bentuke cilik lan dowo. Tanpa  mikir-mikir aku langsung mlayu bablas karo muni ula...ula...ula.... Aku mlayu rada banter ulane ya rada banter le ngetutke. Tak banterke la mlayu ulane ya tambah banter le ngetutke. Aku saya suwe saya wedi, banjur tak serokke suaraku lan mbengok sak pol-pole muni ula...ula...
Tekan ngarep omahku aku malah digeguyu karo bapakku. Aku nggumun karo bapakku ngerti ana uwong dioyak ula kok malah digeguyu, ora ditulungi. Sakwise kuwi aku banjur marep mburi. Aku ya malah dadi “ha...ha...ha...”. Jebulane sing ngoyak aku mau dudu ula, nanging debog pisang kang cementel neng sandalku.

DIOYAK ULA VERSI 1


Lari dikejar Ular (DIOYAK ULA VERSI 1)
Gambar diambil dari internet
                  Versi   :  1

        Wektu kuwi aku karo kancaku lagi enak-enak lungguhan ana ing teras. Wektu durung wengi sekitar jam wolu. rasane adem tur wetengku rasane krucak-krucuk rada ngelih maklum mau sore aku durung mangan.
        Aku lungguhan karo kancaku sing jenenganne Arman. Kaya biasane bareng wis lungguhan mesti omong ngalor-ngidul ana wae sing dikandakke yen aku ketemu karo Arman. Wektu kuwi aku karo Arman ndilalah ngandakake babakan kebone Pak Tomo si juragan sing sugih tur rada cethil. Pak Tomo mau, duwe kebon sing ora adoh karo omahku. Kebone kebak wit duren. Aku ngerti saiki wit-wit duren wis padha awoh, ning yo kuwi mau gandheng Pak Tomo wong cethil sithik wae aku rong tau ngasakake duren panenane Pak Tomo
        "Ho...o yo Man yo, mosok tonggo cedhak rongtau ngasakake duren  koyongono gek panen ane lak  akeh to?" omongku  marang Arman.
        "Ho..ooo...yo...aku dewe ki yo nggumun kok le cethil banget", ngono semaure Arman.
        "Ngene wae nek umpamane kapan-kapan awake dewe tuku nggone Pak Tomo wae", pendapate Arman
        "Eh awake dewekan ora nduwe duit, regane yo... rodo akehhe, kan malah larang nek tuku nggone Pak Tomo", semaurku
        "Haiyo...yo", semaure Arman.
        Ora let suwe katon Arman angop "haa....hhh"
        "Piye Man ngantuk po piye", takonku marang Arman
        "Ho...o tur ngelih barang" wangsule Arman.
        "aku yo iyohe, eh ngomong-omong kebone Pak Tomo kuwi sing akeh wit duren kuwi yo okeh ulane lho..!" aku nyambung
        "Ho...o po...???" Arman Genti takon
        "Ho...o wingikae aku weruh tlolor-tlolor dowo, karang kebone ratahu diresiki" ngono semaurku
        lagi enak-enak omong-omongbabakan duren, ndilalah aku karo Arman dikageti ono swara bareang tiba sing ngegetgeti"tlebuk" krungu sepisan. Aku ro Arman mandhek anggone omong-omongan. Nilang-niling
        "Eh kae mesti duren nggone Pak Tomo"
        "Ho...o kae jikuk yo jikuk"
Aku karo Arman lagek arep menyang alon-alon marani anggonan swara  mau. Bener iki mesti durene sing tiba. Lingak-linguk ketoke Pak Tomo ora metu. Aku karo Arman langsung marani duren sing tiba mau. Ora let suwe wis katon, ndilalah aku dhewe sing nemokake mergo Arman tak kon niliki panggonan sing liya mbok menawa tibane ing panggonan liya.
        "Man-man wis oleh, iki durene, ayo cepet, alon-alon"
Lagi wae aku mlaku rong jangkah aku kaget, mburiku ono swara tleser-tleser barang dowo. Aku kaget menawa kuwi ula. Aku mandhek, swara mau melu mandhek, mbok menawa ula mau yo ora obah. Aku mlaku maneh rada banter.
        E...ula kuwi mau, melu mlaku, mula saking gilaku, aku mlayu karo omong ula...ula...ula...
Arman sing krungu sak glebet langsung mlayu banter.
        Tekan ngarep omahku duren tak tibakake. Ambekanku isih ngos-ngosan. Aku terus lungguh  ana ing kursipanggonanku lungguh karo Arman mau, terus aku ndeleng duren sing tak gawa mau."Ha...Ha...Ha,,,aku jebulane kapusan awakku dewe. sing mau tak kira ula jebulane debog gedhang. Arman ngerti aku ngguyu saka kadohan malah plenggongan.
        "Opo...Jo"pitakone Arman
        "Jebule dudu ula, jebulane debog gedhang "wangsullanku
        Arman krungu lan weruh debog gedhang sing temancep ana ing duren melu ngguyu"Ha...Ha...Ha...". Gandheng aku yo wis ngelih tur kesel, duren  langsung tak bukak lan tak pangan bareng karo Arman.

"Ihi....Mantep"